سلام به جوونای دانشجوی پیام نوری.امروز اومدیم تا یه کمی با هم فکر کنیم.به خودمون،به داشته هامون،به نداشته هامون.به اون چیزایی که می تونستیم داشته باشیم ولی نداریم.

تا حالا شده به خودت فکر کنی؟به خودت نگاه کنی ببینی مشکلت توی این جامعه چیه؟ و یا این که نگاه کنی ببینی چقدر از خودت و داشته هات و آرمان هات دور شدی یا به کداماش رسیدی؟یا اصلاً مشکل دانشگاهت چیه؟...همین الان برو جلوی آینه...رفتی؟خب برو دیگه...حالا خوب به خودت نگاه کن...چی می بینی؟....صورت،بینی،چشم....اینا که تابلو هستن،یه کمی عمیق تر و دقیق تر نگاه کن.چی توی خودت می بینی؟یک آدمی که  می تونست خیلی بهتر از این باشه؟یا یک آدمی که خیلی روشن فکره؟یا دانشجویی که صبح تا شب داره درس می خونه تا بیست بگیره و دلش رو خوش کرده به همین بیستاش؟یا هیچ کدام؟شاید فکر کردی وظیفه تو به عنوان یک دانشجو فقط درس خوندن هست؟شایدم فکر کردی اینجا هنوز دبیرستانه؟نه...تو دیگه دانش آموز نیستی.الان تو یک دانشجویی، و  وظیفه اصلی یک دانشجو دانستن هست.دانستن چی؟هر چیزی که ضروریست که مهمترین اون علم و دانش و گام برداشتن توی این مسیره.همه میگن دانشجو قشر فرهیخته جامعه هست. ولی مگه با حلوا حلوا کردن دهن شیرین میشه.فرهیخته یعنی فرهنگ یافته.یعنی ادب آموخته.پس سعی کنید فرهیخته واقعی باشید.سعی کنید طوری کار کنید که بهتون نگن نگاه کن دانشجوی مملکت رو..!!!.سعی کنید درست فکر کنید و درست عمل کنید.سعی کنید دانشگاه رو متعلق به خودتون بدونید.سعی کنید با برخورد کردن به اولین مانع و مشکل جا نزنید،سعی کنید با همین امکانات کم به همه جا برسید،در راه علم محکم قدم بردارید و به راهتون ایمان داشته باشید.همه می دونن کار کردن داخل پیام نور سخته اما بدونید شیرینیش به همین سختی هاش هست.کاری که در راه رسیدن بهش این مشکلات باشه خیلی ارزشمندتر از در رفاه و امکانات کار کردن هست.هدف همه رسیدن هست.یکی راهش دشواره یکی آسون.حالا از بد روزگار(یا خوب روزگار)راه دشواره خورده به ما.ولی این دلیل نمی شه که ما جا بزنیم.باور کنید یک قدم در در راه علم برداشتن در دانشگاه بی امکانات پیام نور برابر هزار قدم برداشتن در دانشگاههای دولتی و آزاد و ... هست.

الان دیگه وقت اون رسیده که یک کمی به خودتون و محیط اطرافتون فکر کنید.وقت اون رسیده که یه کمی تغییر و تحول ایجاد کنید.

روی در و دیوار همین دانشگاهها نوشته شده بود: «دانشگاه مبدا همه تحولات است» و نوشته بود: «اگر دانشگاه اصلاح شود مملکت اصلاح می شود».پس حداقل یک کمی هم به فکر دانشگاهتون باشید.یک کمی هم به فکر اصلاح و تغییر اون باشید.فکر کنید،بیندیشید،تاَمل کنید،هم اندیشی  و تصمیم سازی کنید و عاقلانه فکر کنید و عاشقانه عمل کنید.

هر قدمی که برای دانشگاهتون بر دارید انگار یک قدم برای علم و پیشرفت علم برداشته اید.انگار یک قدم برای اسلام و پیشرفت و سربلندی اسلام برداشته اید و انگار یک قدم برای خدا برداشته اید.

ما همیشه منتظر تحولیم.اما این دفعه نوبت ماست.

مهدی ارجمند

argmand3dot@yahoo.com

www.exa2.blogfa.com

www.3dot-pic.blogsky.com